nog meer leuke dingen: En de wolven huilen...
 

Column geschreven voor 10 jarig bestaan Center for People and Buildings

En de wolven huilen…………


Op een druilerige winterdag heb ik een vergadering, bij Natura Artis Magistra, of te wel
Artis.
Lekker zo in de Plantagebuurt. Het kantoor "de Volharding" ligt midden in het park. Ik neem een iets langere route langs lama's. Ondanks de regen kiezen ze ervoor buiten te lopen. Zichtbaar nat, dat wel. Net als de enkele bezoeker die zich door het weer niet laat weerhouden.
De vergaderzaal vormt met zijn buitengevel gelijk een onderdeel van het domein van de
gieren. Ik zie ze niet vanaf mijn plek; zij schuilen zeker voor de regen.
De vergadering begint, druk pratend over de ontwikkelingen vergeet je de tijd. Het wordt
donker buiten. De laatste bezoekers verlaten Artis, de terreinverlichting dooft. En de wolven huilen.

Dat is een werkomgeving! Met al je zintuigen beleef je die: je ziet, hoort, ruikt en bovenal voel je waarvoor je bezig bent. In marketing termen: het eindproduct raakt je, dat komt binnen in je hart en daar doe je je stinkende best voor.
Is Artis een uniek geval? Natuurlijk is Artis speciaal, maar er zijn vele plekken waar je als
simpele kantoormedewerker ook met het "productieproces" kan worden geconfronteerd:
musea, ziekenhuizen, bejaardentehuizen, universiteiten, scholen, fabrieken, productiebedrijven etc..

Maar het lijkt alsof we er in de kantooromgeving alles aan willen doen om de afstand tot
waar het werkelijk om gaat zo groot mogelijk te maken en juist geen enkele relatie willen
leggen:

  • anonieme bedrijventerreinen, liefst aan de rand van de stad: dat verhoogt de
    uitwisselbaarheid, dat is handig voor de bereikbaarheid;
  • korte looplijnen binnen het gebouw: van de dienstingang direct naar de werkplek:
    dat is efficiënt;
  • het kantoor op afstand plaatsen: dat zijn minder kostbare m2, dat scheelt geld;
  • de rijkswerkplek, een standaardplek voor alle ambtenaren want die doen immers
    het zelfde werk: dat is flexibel en scheelt m2;
  • het beheer (europees) uitbesteden: sturen op kengetallen. Grote contracten zijn
    immers goedkoper;
  • een publiek private samenwerking, een consortium met nul gevoel voor de
    organisatie, maar mensen wiens "core-business " het is. Dat scheelt een hoop sores;

En in deze context maken we ons druk over productiviteit en tevredenheid van de
kantoormedewerker?
Is dit niet getut in de marge, rommelen aan de laatste 20%, terwijl de basis 80%
ontbreekt? Wordt de mens niet productiever als hij gelukkiger is? Werkt de mens niet
prettiger als hij ziet waar hij het voordoet ? Wordt de mens niet blijer als hij uit kantoor
komend in een aangename omgeving stapt? Wordt de mens niet vrolijker als hij ook eens
kan afwijken van wat voor hem bedacht is?

Ik wil huilen, huilen zoals de wolven. De huil van de wolf is geen huil, het is een "howl":
een roep, een kreet, een oerkreet, de echo van het hart:

Verbinden, verbinden, verbinden………..
verbinden met het hart van omgeving tot en met werkplek, van mensen voor mensen.

Nora van Klingeren,
hulp in de bedrijfshuishouding

 

 

copyright ©2019 adviesbureau nora van klingeren
nora@vanklingeren.nl